"હમ એકબાર જીતે હે એકબાર મરતે હે", હકીકત માં આપણે દરરોજ જીવીએ છીએ. આ એટલે કઉ છું કે હું બે દિવસ જિંદગી જીવ્યો હોય એવું લાગ્યું (દિલ થી એહસાસ થાય ને કે મજ્જો પડી ગયો એવી ફીલિંગ) હનુમાન જયંતી એ પણ શનિવારે!! હનુમાન જી નો એક જ નિયમ હતો "Keep calm and trust Ram" !! મારા મમ્મી ના મામા એ ફૂલો ના ગરબા રાખ્યા હતા શુભ દિવસ જોઇને આ કરવાનું જ હતું (હા અમારે ગામડા માં મહિના માં એકાદ વખત ગરબા કે હવન જેવું કૈક હોય જ) શનિવારે ઓફીસ પર થી સીધો જ (આડો અવળો નહિ) ગરબા ના સ્થળ પર બોલાવી લીધો મને. ઘરે જમવા માટે કઈ મળશે નહિ એ વિચારી ને હું પણ ત્યાં જ ગયો.
પુરા 54 KM બાઈક ચલાવ્યું બીજા દિવસે રવિવાર હતો એટલે થોડી રાહત થઇ કે ગરબા રમી
શકાશે, તો સરમ બાજુએ મૂકી ને ખુબ્બ જ ગરબા રમ્યો, શોખ તો હતો જ અને આમ કઈ મોકો મળે તો સોના માં સુગંધ ભડે એવું થયું મારા માટે. પણ પછી સવારે એ સુગંધ મૂળ સાથે ક્યાય દુર ઉડી ગઈ, હવે રજાના દિવસે સવારે વહેલું ઉઠવું એ દુનિયા ના સૌથી અગરા કામ માંથી એક છે (મારા માટે) તો પણ 6.00 વાગે ઉઠી જવું પડ્યું.
થોડા સમય પહેલા મારો એકસીડટ થયો હતો. એના માટે મારા દાદી એ એક નાનું હવન રાખ્યું હતું માનતા સ્વરૂપે, તો એમાં પણ આનંદ આવ્યો મન એકદમ પ્રફ્ફૂલ્લિત થઇ ગયું. (હવન માં પૂજા કરવાનો એક અલગ જ અનુભવ હોય છે.)
હવે પછી રાત્રે 1.00 વાગ્યા સુધી જાગ્યા પછી મારું સુઈ જવાનું પ્લાન્નીંગ હતું. પણ ગયા રવીઈવાર નું મુવી જોવા જવાનું પ્લાન્નીંગ રદ થયા પછી આ રવિવારે જવું એ પાક્કું હતું. વીરુ અને હું બપોરે ઉપડી ગયા અમારું ફટફટીયું લઈને (નવું જ છે) ફાસ્ટ એન્ડ ફ્યુરીઅસ એક ટીવી સીરીઅલ ની જેમ હોય એ રીતે એના 6 પાર્ટ જોયા બાદ 7 જોવું એ નક્કી જ હતું પણ એ યોગેશ, જીગ્નેશ, અને અભિષેક સાથે જવાનું હતું. (હોની કો કોન ટાલ શકતા હે).
એ પછી સાંજે ફરીથી ગામ માંથી એક "ક્રિકેટ નો કીડો" જે ઓળખાય છે એ સાગર નો કોલ આવ્યો "રાહુલ આજે ઝાક ગામ માં ટુર્નામેન્ટ માં રમવા જવાનું છે. તું સાંજે 8.00 વાગે ગામ ની સ્કૂલ માં આવી જજે, આપને સાથે જઈશું બધા" હું નાં ના કહી સક્યો, ક્રિકેટ ને ઇન્ડિયા માં નેસનલ હોબી કહી શકાય. એટલે મને પણ રસ હતો તો રમ્યા અને જીત્યા (પુરા 40 રન થી), ટીમવર્ક મેં કેટલા રન કર્યા કે વિકેટ લીધી એ વિચારવાની મનાઈ છે.
મારે તો બસ ખુશ રહેવું અને ખુશ રાખવા, મારા કારણે બીજા કેમ હેરાન થાય?? ચાલશે, ફાવશે, ભાવશે, ગમશે (બધી જગ્યા એ ની) let's go જ કર્યે રાખવાનું, અને હું પણ કેમ હેરાન થાઉં, બસ એક એક પળ જીવવી છે એ પણ મજા કરીને, બાજુ વાળા ને કેમ ખબર પડે કે મારી આંખ માં આંસુ છે?? બસ ખુશ રહેવાની હરીફાઈ કરું છું હું તો અને એ જ રીતે રહું છું. બાકી આવજો મળીયે આવતી પોસ્ટ માં આ જ બ્લોગ પર ત્યાં સુધી IPL જુઓ પોતાની મનપસંદ ટીમ ને ચીયર્સ કરો. "જલસા કર બાપુ જલસા કર, જાય બધા તેલ લેવા જલસા કર".
લબૂક :-
પુરા 54 KM બાઈક ચલાવ્યું બીજા દિવસે રવિવાર હતો એટલે થોડી રાહત થઇ કે ગરબા રમી
શકાશે, તો સરમ બાજુએ મૂકી ને ખુબ્બ જ ગરબા રમ્યો, શોખ તો હતો જ અને આમ કઈ મોકો મળે તો સોના માં સુગંધ ભડે એવું થયું મારા માટે. પણ પછી સવારે એ સુગંધ મૂળ સાથે ક્યાય દુર ઉડી ગઈ, હવે રજાના દિવસે સવારે વહેલું ઉઠવું એ દુનિયા ના સૌથી અગરા કામ માંથી એક છે (મારા માટે) તો પણ 6.00 વાગે ઉઠી જવું પડ્યું.
થોડા સમય પહેલા મારો એકસીડટ થયો હતો. એના માટે મારા દાદી એ એક નાનું હવન રાખ્યું હતું માનતા સ્વરૂપે, તો એમાં પણ આનંદ આવ્યો મન એકદમ પ્રફ્ફૂલ્લિત થઇ ગયું. (હવન માં પૂજા કરવાનો એક અલગ જ અનુભવ હોય છે.)
હવે પછી રાત્રે 1.00 વાગ્યા સુધી જાગ્યા પછી મારું સુઈ જવાનું પ્લાન્નીંગ હતું. પણ ગયા રવીઈવાર નું મુવી જોવા જવાનું પ્લાન્નીંગ રદ થયા પછી આ રવિવારે જવું એ પાક્કું હતું. વીરુ અને હું બપોરે ઉપડી ગયા અમારું ફટફટીયું લઈને (નવું જ છે) ફાસ્ટ એન્ડ ફ્યુરીઅસ એક ટીવી સીરીઅલ ની જેમ હોય એ રીતે એના 6 પાર્ટ જોયા બાદ 7 જોવું એ નક્કી જ હતું પણ એ યોગેશ, જીગ્નેશ, અને અભિષેક સાથે જવાનું હતું. (હોની કો કોન ટાલ શકતા હે).
એ પછી સાંજે ફરીથી ગામ માંથી એક "ક્રિકેટ નો કીડો" જે ઓળખાય છે એ સાગર નો કોલ આવ્યો "રાહુલ આજે ઝાક ગામ માં ટુર્નામેન્ટ માં રમવા જવાનું છે. તું સાંજે 8.00 વાગે ગામ ની સ્કૂલ માં આવી જજે, આપને સાથે જઈશું બધા" હું નાં ના કહી સક્યો, ક્રિકેટ ને ઇન્ડિયા માં નેસનલ હોબી કહી શકાય. એટલે મને પણ રસ હતો તો રમ્યા અને જીત્યા (પુરા 40 રન થી), ટીમવર્ક મેં કેટલા રન કર્યા કે વિકેટ લીધી એ વિચારવાની મનાઈ છે.
મારે તો બસ ખુશ રહેવું અને ખુશ રાખવા, મારા કારણે બીજા કેમ હેરાન થાય?? ચાલશે, ફાવશે, ભાવશે, ગમશે (બધી જગ્યા એ ની) let's go જ કર્યે રાખવાનું, અને હું પણ કેમ હેરાન થાઉં, બસ એક એક પળ જીવવી છે એ પણ મજા કરીને, બાજુ વાળા ને કેમ ખબર પડે કે મારી આંખ માં આંસુ છે?? બસ ખુશ રહેવાની હરીફાઈ કરું છું હું તો અને એ જ રીતે રહું છું. બાકી આવજો મળીયે આવતી પોસ્ટ માં આ જ બ્લોગ પર ત્યાં સુધી IPL જુઓ પોતાની મનપસંદ ટીમ ને ચીયર્સ કરો. "જલસા કર બાપુ જલસા કર, જાય બધા તેલ લેવા જલસા કર".
લબૂક :-
"મળવાના કોઈ ટાણા નથી હોતા,
ખુશ રહેવાના કોઈ બહાના નથી હોતા"
ખુશ રહેવાના કોઈ બહાના નથી હોતા"
